نژاد گربه مین کون (Maine Coon)

بازدید: 16 بازدید
نژاد گربه مین کون

نژاد گربه مین کون یکی از بزرگ‌ترین گربه‌های اهلی جهان است. این «غول مهربان» با گوش‌های منگوله‌دار، دم پرپشت و پوشش ضخیم، هم ظاهری باشکوه و هم شخصیتی بسیار دوست‌داشتنی دارد. مین کون گربه‌ی بومی آمریکا به شمار می‌رود.

خاستگاه آمریکا (ایالت مین)
زمان پیدایش قرن نوزدهم میلادی
وزن ۴ تا ۷٫۵ کیلوگرم (نرها گاهی بیشتر)
نوع پوشش نیمه‌بلند، ضخیم و ضدآب
نیاز به آراستن متوسط؛ دو تا سه بار در هفته
میزان انرژی متوسط
طول عمر تقریبی ۱۲ تا ۱۵ سال
ثبت در انجمن‌ها CFA، FIFe، GCCF، TICA

تاریخچه‌ی نژاد گربه مین کون

نام این نژاد از ایالت مین در آمریکا می‌آید؛ جایی که نخستین بار شناخته می‌شود. درباره‌ی ورود آن به آمریکا داستان‌های سرگرم‌کننده اما نامحتملی وجود دارد. برخی می‌گویند مین کون از نسل گربه‌های اسکاندیناویایی وایکینگ‌هاست. برخی دیگر ادعا می‌کنند ماری آنتوانت گربه‌هایش را در زمان انقلاب فرانسه به آمریکا فرستاد.

یک افسانه هم می‌گوید مین کون دورگه‌ی گربه و راکون است. این ادعا از نظر علمی ناممکن است، هرچند دم پرپشت گربه نشان می‌دهد چرا مردم زمانی آن را باور داشتند. مین کون در گذشته گربه‌ی مزرعه و شکارچی ماهر موش است و از میانه‌ی قرن بیستم به پت محبوبی تبدیل می‌شود. برای مطالعه‌ی بیشتر، مقاله‌ی Maine Coon در ویکی‌پدیا را ببینید.

گربه مین کون

ویژگی‌های ظاهری

مین کون بدنی بزرگ، عضلانی و سینه‌ای پهن دارد. گوش‌ها بزرگ و منگوله‌دارند و پنجه‌ها بزرگ، گرد و پرمو هستند. دم بلند و بسیار پرپشت است. پوزه مربعی است و چشم‌ها بزرگ و بیضی‌اند.

پوشش ضخیم و ضدآب این گربه برای زمستان‌های سخت شمال آمریکا مناسب است. موهای دور گردن، به‌ویژه در نرها، یال پرپشتی می‌سازند. این پوشش فصلی است و بخش زیادی از زیرپوش در تابستان می‌ریزد. مین کون دیر بالغ می‌شود و معمولاً تا حدود پنج‌سالگی به اندازه‌ی کامل نمی‌رسد.

شخصیت و رفتار

مین کون گربه‌ای مهربان، اجتماعی و آرام است. یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌هایش این است که تمام عمر مثل بچه‌گربه بازیگوش می‌ماند. صدای این گربه، برخلاف جثه‌اش، کوچک و شبیه جیک‌جیک پرنده است.

مین کون با کودکان، سگ‌ها و پت‌های دیگر معمولاً به‌خوبی کنار می‌آید. بسیاری از مین کون‌ها به آب علاقه دارند و با آب ظرفشان بازی می‌کنند. این گربه دوست دارد در جمع خانواده باشد، اما زیاد مزاحم نیست.

نگهداری از نژاد گربه مین کون

پوشش مین کون کمتر از پرشین گره می‌خورد، اما دو تا سه بار شانه در هفته لازم است. در فصل ریزش، شانه‌ی بیشتری نیاز دارد. این گربه‌ی بزرگ به فضا و وسایل متناسب با جثه‌اش هم نیاز دارد.

  • ظرف خاک بزرگ و درخت گربه‌ی محکم و بلند تهیه کنید.
  • غذای باکیفیت و متناسب با رشد طولانی این نژاد انتخاب کنید.
  • ناخن‌ها را منظم کوتاه کنید.
  • هر روز با اسباب‌بازی‌های تعقیبی با او بازی کنید.

سلامت

مین کون به‌طور کلی گربه‌ای مقاوم است. اما برخی بیماری‌های ارثی در این نژاد دیده می‌شود؛ به‌ویژه کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (HCM)، دیسپلازی مفصل ران و آتروفی عضلانی نخاعی (SMA). آزمایش ژنتیکی برای HCM و SMA وجود دارد. پس از پرورش‌دهنده نتایج آزمایش والدین را بخواهید.

پلاک مناسب گربه مین کون

حتی گربه‌های آپارتمانی هم گاهی از پنجره، بالکن یا در باز بیرون می‌روند. پلاک هوشمند QR سایز کوچک آلساپت (۴×۲ سانتی‌متر) برای گربه‌ها طراحی شده است. اگر گربه گم شود، یابنده با اسکن پلاک پروفایل او را می‌بیند و می‌تواند مستقیم با شما تماس بگیرد. یک نکته‌ی مهم: برای گربه فقط از قلاده‌ی ایمنی (Breakaway) استفاده کنید؛ قلاده‌ای که اگر به جایی گیر کند، خودبه‌خود باز می‌شود.

منابع داده‌های جدول: The Complete Cat Breed Book (DK، ۲۰۱۳) و استانداردهای انجمن‌های CFA و TICA. طول عمر، میانگینی رایج است و در هر گربه فرق دارد.

دسته‌بندی مجله آلساپت نژاد گربه
اشتراک گذاری
نوشته‌های مرتبط
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *